[ تحليلى از حوادث سقيفه و قتل عثمان . ] ( * مصدر روايت : امام على عليه السّلام . * راوى : ابان از سليم . * زمان : سال 40 هجرى ، اندكى پيش از شهادت . * مكان : كوفه . * موضوع : دردهاى على عليه السّلام . * دردهاى على ، تنهايى على . * جهل و حماقت مردم ، راز سكوت سرخ . * تحليلى از حوادث دورهء كودتا . * تحليل قتل عثمان . * شكوفائى ايمان و اميد ، شكفتگى تشيع . * شهادت على ؛ مرگ نابهنگام آرمانها . ) * متن : ابان از سليم نقل كند كه گفت : پيرامون امير مؤمنان عليه السّلام نشسته بوديم ، نزد حضرتش گروهى از اصحاب وى حضور داشتند ، فردى به حضرتش گفت : اى امير مؤمنان ! چه خوب بود كه مردم را به يارى خويش فرا مىخواندى ! حضرتش برخاست و خطبه خواند و فرمود : بدانيد كه من شما را به يارى خويش خواندم برنخاستيد ، اندرزتان دادم نپذيرفتيد ، شما را فراخواندم گوش نكرديد ، شما حاضرانى چون غايبانيد ، زندگانى چون مردگانيد ، كرانى گوش داريد ، بر شما آيه‌هاى حكمت را مىخوانم و اندرزهاى سودمند و سرشارتان مىدهم و به جهاد با ستمگران بر مىانگيزم‌تان ، هنوز سخنم به آخر نرسيده مىبينم كه پراكنده شده‌ايد و دور هم مىنشينيد و با هم شعر مىخوانيد و ضرب المثل مىزنيد و از يك ديگر قيمت خرما و شير را مىپرسيد . مرگتان باد ! از نبرد و آمادگى آن خسته شده‌ايد و دلهاتان فارغ از ياد نبرد است ، به چرند و پرندها سرگرم گشته‌ايد ، واى بر شما ! با آنان نبرد كنيد پيش از آنكه با شما بجنگند ، به خدا سوگند ! قومى نبوده و نيست كه در سرزمينش مورد يورش قرار گيرد و خوار و ذليل نشده باشد . به خدا سوگند ! گمان نكنم شما چنين كنيد تا كه آنان چنين كنند !